Ο άνευ όρων «ευρωπαϊσμός», «γεννήτορας» του μεταπρατισμού στην Ελλάδα

Γράφει ο Κίμων Γεωργακάκης, Πολιτικός Επιστήμων

Ο ελλαδικός χώρος, χάριν της εξαιρετικής γεωγραφικής του θέσης, υπήρξε πάντα σταυροδρόμι πολιτισμών και ιδεών. Ωστόσο ο Ελληνισμός κρατούσε πάντα την δική του πολιτιστική ιδιαιτερότητα, η οποία «ανάγκασε», όσους ξένους βρέθηκαν κατά καιρούς σε επαφή μαζί του, να παραδεχτούν την λάμψη και το μεγαλείο του.

Σήμερα τι συμβαίνει; Η ελληνικότητα απορρίπτεται στο βωμό ενός δήθεν ευρωπαϊσμού. Πρώτα η χώρα απέκτησε μεταπρατικό χαρακτήρα στην παραγωγή πολιτισμού και μετά στην οικονομία. Οργανωτικός σχεδιασμός και διοικητική στελέχωση βασίστηκαν σε τυφλή αντιγραφή των δυτικών προτύπων. Ακόμα και σήμερα οι περισσότεροι πολιτικοί, διανοούμενοι και επιστήμονες θεωρούν ότι με το να μιμούμαστε την Δύση και να εκθειάζουμε τα «επιτεύγματά» της, θα

Όρια η ξεφτίλα δεν γνωρίζει

 

Στουρνάρας και Σαμαράς γελούν με τον πόνο του ελληνικού λαού

 

“Ο τηλεοπτικός βόρβορος έχει ανέβει στην επιφάνεια και μολύνει οτιδήποτε κινείται γύρω από αυτόν”

 

Του Κώστα Καπνίση

Η Ελλάδα του Μνημονίου 3, της διαρκούς οικονομικής ύφεσης και εξαθλίωσης της συντριπτικής πλειονότητας του λαού, μπαίνει στον βαθύτερο χειμώνα της Ιστορίας της και στην «αιθαλομίχλη» του οριστικού της τέλους. Αρκετοί αναλυτές, σοβαροί άνθρωποι και απομονωμένοι από την στημένη δημοσιότητα, εδώ και πάρα πολύ καιρό λένε με αγωνία ότι ακόμα δεν έχουμε πιάσει πάτο. Τώρα ξεκινούν όλα.
Η μεγάλη μάχη, η μητέρα όλων των μαχών, τώρα ξεκινά. Είναι κάτι που πλέον μοιάζει αναπόφευκτο. Σύσσωμο το σύστημα της ξεφτίλας και της παρακμής έχει κηρύξει τον πόλεμο στον ελληνικό λαό, ο οποίος με την ανοχή και τη σιωπή του οδηγείται στον αφανισμό. Καθαρή αυτοκτονία χωρίς καμιά αμφιβολία. 

Αυτοί οι αδίστακτοι τραμπούκοι, οι αλήτες με τις γραβάτες και τα μοσχαναθρεμμένα πουλέν τους ή αλλιώς νέα γενιά, νέο αίμα απατεώνων, είναι προφανές ότι βρίσκονται σε πανικό. Καταλαβαίνουν πως ο χρόνος τους τελειώνει και περικόπτουν ανθρώπινες ζωές οδηγώντας άλλους στην απόγνωση και άλλους στην αυτοκτονία. Γέλια, πανηγυρισμοί και ζητωκραυγές πίσω από κλειστές πόρτες της εξουσίας καταγράφουν αλλεπάλληλες νίκες σε βάρος του κοιμισμένου και ανήμπορου να αντιδράσει πλήθους . Οι «νίκες» αυτές δεν αφορούν βέβαια στη

Καληνύχτα μας Έλληνες…

Λίγες εβδομάδες μέχρι τις εκλογές και η Ελλάδα θυμίζει χώρα της Βορείου Αφρικής στα πρόθυρα εμφυλίου. Με τις υπερβολές και τις ακρότητές μας καταφέραμε να φέρουμε την Ελλάδα μας –αυτή για την οποία όλοι κοπτόμαστε- από τα πρόθυρα της καταστροφής στην ελεύθερη πτώση του χάους.

Πολιτικά κόμματα που χωρίζονται και επανενώνονται για να χωριστούν ξανά και να ενωθούν με άλλα. Βουλευτές που αναζητούν «στέγη» και εκλογή σε διπλανά «μαγαζιά». Ξυλοδαρμοί για πολιτικά φρονήματα (εκτός αν εσείς αντιλαμβάνεστε διαφορετικά τη φυλετική βία, τους ξυλοδαρμούς στα Εξάρχεια, τις εισβολές σε τοπικούς τηλεοπτικούς σταθμούς και τα γιαούρτια). Φραστικές απειλές, δημόσιοι εκβιασμοί για χάος, πείνα, κατάρρευση. Και ένας λαός που δεν ξέρει τι σημαίνει απαγορεύεται, τι σημαίνει σεβασμός σε κανόνες. Που είναι ακόμα περνάει με κόκκινο και