| Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης | |
|---|---|
| Χρονολογία | 29 Μαΐου 1453 |
| Τόπος | Κωνσταντινούπολη |
| Έκβαση | Νίκη των Οθωμανών |
| Μαχόμενοι | |
| Βυζαντινή Αυτοκρατορία | Οθωμανικό Σουλτανάτο |
| Αρχηγοί | |
| Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος (1404-1453) | Μωάμεθ (Μεχμέτ) Β΄ ο Πορθητής (1432-1481) |
| Δυνάμεις | |
| στρατιώτες 8.500 περίπου , 26 πλοία | στρατιώτες 80.000-100.000, 150 πλοία |
| Απώλειες | |
| Περίπου 4.000 νεκροί στρατιώτες και άμαχοι | Άγνωστος αριθμός
|
Το Βυζάντιο ήταν ήδη εξασθενημένο και διαιρεμένο τους τελευταίους δύο αιώνες, σκιά της παλιάς Αυτοκρατορίας. Η Άλωση του 1204 από τους Σταυροφόρους και αργότερα, μετά την επανάκτησή της το 1261, οι πολιτικές και θρησκευτικές έριδες, η αδυναμία βοήθειας από την Δύση, η άσχημη οικονομική κατάσταση και η φυγή ανθρώπινου δυναμικού, οδήγησαν στη σταδιακή εξασθένηση και συρρίκνωση. Η κατάληψη της Καλλίπολης το 1354 από τους Οθωμανούς, η οποία έφερε ορδές φανατικών μουσουλμάνων πολεμιστών στην Ευρώπη, σταδιακά κύκλωσε εδαφικά το Βυζάντιο, το οποίο έγινε το 1373 φόρου υποτελής στον Οθωμανό σουλτάνο. Έτσι, η Άλωση ήλθε ως φυσικό αποτέλεσμα και της αδιάκοπης επέκτασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην ευρύτερη περιοχή.