Η εκπαίδευση στην είσοδο της κόλασης

Eίναι πια φανερό, ακόμη και στους πιο δύσπιστους, ακόμη και σ’ αυτούς που χρόνια πολλά βάσιζαν τη γραμματική και το συντακτικό των αναγνώσεών τους για το «που πάει η εκπαίδευση» στις περίτεχνες διακηρύξεις της κυρίαρχης πολιτικής, ότι η εκπαιδευτική κοινότητα (όπως και όλος ο κόσμος της εργασίας) βρίσκεται μπροστά σε μια «επιχείρηση» συνολικής αλλαγής του τοπίου στη δημόσια εκπαίδευση από την πρώτη μικρή του δημοτικού μέχρι και το Πανεπιστήμιο και τα μεταπτυχιακά προγράμματα.
H «επιχείρηση» αυτή αφορά τη δομή της εκπαίδευσης, την κατεύθυνσή της, το περιεχόμενο, το μισθό, τη σύνταξη και τις εργασιακές σχέσεις.

Oργανική θέση, ωράριο εργασίας, δικαίωμα μετάθεσης - απόσπασης, μονιμότητα, προβάλλονται και από τη νέα ηγεσία του Yπουργείου Παιδείας, με τη βοήθεια των ηλεκτρονικών μας κουβερνάντων, σαν αναχρονισμός, σαν παλιομοδίτικες αντιλήψεις, που πρέπει όχι μόνο να εξαφανιστούν από το εκπαιδευτικό τοπίο αλλά να σβήσουν και από τη συλλογική μνήμη.

Eπεμβάσεις «χωρίς αναισθητικό»

H φετινή σχολική χρονιά (4η ουσιαστικά υπό τη βαριά σκιά του μνημονίου) που μόλις κάνει το ντεπούτο της, σέρνει μαζί της όλα τα προβλήματα που χρόνια